Featured Image

Zomeravonden 2024

Na het succes van vorige jaar organiseren we ook deze zomer Zomeravonden. De Mariaparochie biedt een breed programma aan met creatieve en inspirerende activiteiten op de dinsdagavonden in juli en augustus, van 19.30 tot 22.00 uur in de Sint Cathrien

  • 2 juli – Rondleiding door de Sint Cathrien door koster Theo
  • 9 juli – Workshop kunst door kunstenares Mariska Gilbers
  • 16 juli – Filmavond (titel wordt later bekend gemaakt)
  • 23 juli – Workshop Vollebregtorgel door organist Willem Hörmann
  • 30 juli – Spirituele wandeling door franciscaan Fer van der Reijken
  • 6 augustus – Lezing over St. Dominicus door dominicaan Stefan Ansinger
  • 13 augustus – Inleiding over Maagd Maria door pastoraalwerkster Johanneke Bosman
  • 20 augustus – Workshop kunst door kunstenares Mariska Gilbers
  • 27 augustus – Keltische Muziek door Frank en Mariëlle Bosman

Wij vragen u om een vrijwillige bijdrage met als richtbedrag € 5,= per persoon.

Featured Image

Zondag 23 juni: Gildedag in Rosmalen

Na 16 jaar weer een Gildedag in Rosmalen

Het St. Catharina – St. Jorisgilde Rosmalen organiseert op zondag 23 juni een gildedag waarbij de dertien gilden van gildekring ‘Hoge Schuts’ in optocht door het centrum van Rosmalen zullen lopen met slaande trom, bazuingeschal en wapperende vendels.

Feestelijke eucharistieviering

Traditiegetrouw zal in de ochtend om half tien een gildemis gehouden worden in de Lambertuskerk. Deze gildemis zal voorgegaan worden de kersverse nieuwe gildeheer Pastoor Paul Janssen. Koor Cantara neemt de muzikale bijdrage voor de rekening. De hoofdlieden, koningen, keizers en vaandrigs van de gilden uit Geffen, Nuland, Oss, Maren-Kessel, Dinther, Heeswijk, Nistelrode, Veghel, Berlicum, Vorstenbosch, Erp en Uden zullen aanwezig zijn tijdens deze Heilige Mis. Wanneer iedereen zijn plek heeft ingenomen zal de overheid van gildenkring Hoge Schuts de kerk binnentreden waarna het kringvaandel zal worden overhandigd. Aan het einde van de mis zal de Eed van Trouw worden afgelegd aan het kerkelijk gezag. De parochianen van de gemeenschap van Rosmalen zijn uiteraard van harte welkom om deze bijzondere mis bij te wonen.

Optocht gilden

Om half twaalf zal de optocht vertrekken vanaf het parkeerterrein aan de Torenstraat, langs de Lambertusterp, linksaf door de Schoolstraat en dan dwars door de Dorpsstraat over de Driesprong en dan via de Keizerstraat naar het Gildeplein waar een massale opmars zal zijn. Onder aanwezigheid van Wethouder Marianne van der Sloot zal het Wilhelmus ten gehore gebracht worden en er wordt afgesloten met een massale vendelgroet.

Wedstrijden

In de middag vervolgt dit evenement zich bij en rondom de gilde-accommodatie aan de Empelseweg (t.h.v. Intratuin). Daar zullen de wedstrijden plaatsvinden van het trommen, vendelen en bazuinblazen. Er zal tevens een jeu-des-boulestoernooi gespeeld worden door de gildebroeders en gildezusters. De koningen, jeugdkoningen en of prinsen en keizers zullen strijden om de dagtitels tijdens het schieten op de houten vogels. En wie van paarden houdt kan naar het standaardrijden komen kijken. Ook zal het historische ringsteken getoond worden dat altijd voor veel spektakel zorgt.

Prachtig schouwspel voor iedereen

Dit kleurrijke gilde evenement zal voor iedereen die van cultuur en historie houdt een prachtig schouwspel zijn. Kom dus gerust een kijkje nemen op zondag 23 juni. De entree is gratis en voor de jeugdige bezoekers is er een speelhoek waar gesprongen kan worden op een luchtkussen, er zullen spelletjes gespeeld worden en er kan geknutseld worden.

Featured Image

Bedevaart naar Hildegard van Bingen 15-20 september 2024

Van 15 tot-20 september 2024 organiseert het bisdomblad ‘SamenKerk’ in samenwerking met Parochie Maria een (lezers)pelgrimsreis naar het land van Sint Hildegard. Dat is een mooie gelegenheid om nader kennis met haar te maken. Onze Pastoraalwerker Johanneke Bosman, zal deze reis inhoudelijk begeleiden als Hildegard van Bingenkenner. Eindredacteur en priester Eric van Teijlingen, deken Eugene Jongerden pr en pastoraalwerker Dea Broersen zullen deze reis pastoraal- en technisch begeleiden.

Aandacht voor Sint Hildegard

De laatste jaren is er veel aandacht voor Hildegard van Bingen, niet in de laatste plaats vanwege de film ‘De beentjes van Sint Hildegard’ uit 2020 of de pauselijke erkenning van Hildegard als Kerklerares in 2012. Deze middeleeuwse abdis (1098-1179) geldt als eerste vertegenwoordigster van de Duitse middeleeuwse mystiek. Ze hield zich bezig met filosofie, theologie, kosmologie, poëzie, plantkunde en taalkunde. Daarnaast componeerde zij muziek, die vaak te beluisteren is op de radio en in concertzalen.

Een veelzijdige vrouw met invloed tot op vandaag

Hildegard werd geboren in een groot adellijk gezin. Op jonge leeftijd trad zij toe tot een vrouwengemeenschap behorende onder de abt van een Benedictijner (mannen)klooster. In 1136 legde
ze haar kloostergeloften af. Na haar verkiezing tot overste nam ze het besluit, onder meer vanwege de grote toename van novicen, om nabij Bingen aan de Rijn een nieuw (vrouwen)klooster te stichten, onder haar verantwoordelijkheid als abdis.

Programma bedevaart

Zondag 15 september 2024
Vertrek vanaf de opstapplaatsen
Overnachting bij Abdij Maria Laach

Maandag 16 september 2024
Bezoek klooster St. Hildegard
Bezoek ‘beentjes van St. Hildegard’
Bezoek klooster Eberbach

Dinsdag 17 september 2024
(sterfdag Heilige. Hildegard)
Hildegardfeest vieren met de zusters van het klooster St. Hildegard

Woensdag 18 september 2024
Bezoek aan Disibodenberg
Bezoek aan Bermersheim

Donderdag 19 september 2024
Bezoek aan Mainz

Vrijdag 20 september 2024
Eucharistieviering in Kevelaer

Kosten

Bij deze reis is vervoer per luxe touringcar, verblijf in hotel (logies, ontbijt en diner), diner op heen en lunch op terugreis, het aangeboden programma, pastorale en inhoudelijke reisbegeleiding inbegrepen. De lunches zijn niet inbegrepen.

  • op basis van een tweepersoonskamer p.p. € 795,00
  • op basis van een éénpersoonskamer € 995,00

We bieden we als reisbegeleiding aan om single deelnemers aan elkaar te koppelen om een kamer te delen en de kosten te drukken voor mensen die alleen reizen.
Vergeet u niet een reis- en annuleringsverzekering af te sluiten! Deze is verplicht voor deelname aan deze lezersreis.

Inschrijven

Download hier het Aanmelding 20240915_hildegard

U kan zich inschrijven tot en met 19 augustus 2024. Vul in bovensaande folder het aanmeldingsformulier in en mail het naar eindredacteur en priester Eric van Teijlingen via (06-13716464): samenkerk@bisdomhaarlemamsterdam.nl

Voor meer achtergrondinformatie: neem contact op met Johanneke Bosman pastoraalwerker@parochiemaria.nl

Featured Image

Herenkoor Sint Lambertus bestaat 200 jaar

Op zondag 26 mei viert het Herenkoor van de Sint Lambertuskerk in Rosmalen het 200-jarig bestaan. Een bijzondere mijlpaal! Uiteraard zal het jubileum zingend gevierd worden:

  • Zondag 26 mei om 9.30 uur is er een feestelijke eucharistieviering in de Lambertuskerk. Tijdens de viering wordt een herdenkingsboekje gepresenteerd dat vertelt over het wel en wee van twee eeuwen kerkmuziek in Rosmalen.
  • Zondag 2 juni is er om 19.00 uur een Korenfestival in de Lambertuskerk. Het Herenkoor, het San Damianokoor, Musica, Joy'n Us en een gelegenheidskoor St. Lambertus zullen een grote variatie van muziek laten horen.

Voor beide momenten is iedereen van harte uitgenodigd! Na afloop is er op 26 mei gelegenheid om de koorleden te feliciteren in het Parochiecentrum bij een kop koffie of thee. Na afloop op 2 juni wordt het glas geheven in het Parochiecentrum. Welkom!

Lees hier een interview van Nadine van de Sande met voorzitter Dick Steenbergen.

Featured Image

De Cathrien-gemeenschap. Een oefening in toevalligheid

Voor het Kringblad,  het contactblad van Gebedskring rond het Sint-Janscentrum, schreef Frank Bosman, cultuurtheoloog en betrokken bij de Sint Cathrien gemeenschap, een artikel over hoe we met elkaar zoeken naar een weg om de Sint Cathrien een gastvrije plek van hoop en leven te laten zijn.

Die ene vraag

Zolang als ik lezingen en workshops geef aan katholieke parochies of protestante gemeenten, waar ik vragen beantwoord voor enthousiaste vrijwilligers, bezorgde ouders, creatieve pastoraal werkers en onbeschaamd geïnteresseerden in theologie, geloof en cultuur, zolang krijg ik altijd die ene vraag gesteld. Het is de vraag die ik vrees omdat ik er geen antwoord op heb. Het is de vraag aller vragen. Het is de vraag die gesteld wordt of ik nu over Maria Magdalena spreek of over humor in de kerk of de stigmata van Franciscus. De vraag luidt: ‘Meneer Bosman, hoe krijgen we de kerk weer vol?”

Het is een diep gevoelde vraag, gesteld door één persoon maar merkbaar namens de gehele verzamelde gemeenschap. Vaak gesteld door de enige dertiger of veertig in een groep vol met wijze, grijze hoofden. Het is een vraag die hoop en wanhoop tegelijk uitdrukt. Wanhoop omdat kerk en geloof in Nederland nog steeds elk jaar minder populair worden, omdat financiële reserves zijn uitgeput, omdat kerken moeten sluiten, omdat vrijwilligers afhaken, omdat de jongeren nog nauwelijks de weg naar Christus’ kerk weten te vinden. Maar ook hoop, omdat er kennelijk nog wat aan te doen zou zijn, dat er nog een reële kans bestaat het tij van de secularisering in Nederland en West-Europa te keren, dat het mogelijk kan zijn – moet zijn – de kerk weer te bevolken met mensen van alle rangen en standen en – vooral – alle leeftijden.

En dan rusten alle ogen op mij. Er hangt een bijna gewijde stilte in het zaaltje waar ik me dan toevallig bevindt. Ik kijk in hun ogen en zie mijn eigen angst en hoop weerspiegelt. ‘Jij bent de theoloog,’ hoor ik ze collectief denken, ‘jij weet de oplossing; deel die met ons dan kunnen we er mee aan de slag.’ Maar ik weet het antwoord ook niet. Als ik het zou hebben, had ik het al lang gedeeld, was het al lang uitgevoerd, was de kerk in Nederland al lang gered.

Die vraag – hoe krijgen we ‘de kerk’ weer vol? – is de hamvraag waarop de missionaire parochie een antwoord wil geven. Overal in Nederland – en erbuiten – duiken groepen en groepjes gelovigen op die met nieuw elan mensen willen omvormen – inclusief zichzelf – tot leerlingen van de Heer. De missionairen, onder aanvoering van Father Mallon en zijn Divine Renovation, bidden en praten en vieren en dubben hoe zij hun geliefde kerk weer kunnen volkrijgen. Ze voelen zich geïnspireerd door de straatpredikanten die onbekommerd op het dorpsplein oproepen tot bekering, maar durven hen niet na te volgen. Ze voelen zich geroepen de Blijde Boodschap in hun hele leven te verkondigen, maar vinden er op werk en in de sportkantine geen woorden voor die weerklank vinden in een maatschappij die de taal van de religie al lang vergeten is te verstaan.

Hoe dan te opereren? Ik heb het antwoord ook niet. Maar ik moet denken aan onze Cathrien-gemeenschap. De St.-Cathrien – midden in de Bossche binnenstad – stond lang op de nominatie om afgestoten te worden: maar wie wil een monumentaal pand dat heftig en continu onderhoud nodig heeft? Sinds anderhalf jaar heeft de parochie H. Maria – waar de kerk onder valt – de Cathrien weer nieuw leven ingeblazen. Een paar toevallige vrijwilligers, aangespoeld door de golven van het leven, samen met een enthousiaste pastoraal werker en pastoor, zetten koffie en thee en hangen geregeld gezellig samen in of rond de kerk. Nederlanders, expats, vluchtelingen, studenten: we praten Nederlands en Engels door elkaar heen en iedereen verstaat elkaar als een zeer traag Pinksterfeest. Gods hangjongeren voelen we ons: beetje ongewassen, maar wel gezellig. ‘Koffiekerk’ worden we dan ook wel genoemd en die geuzennaam dragen we met eer.

Alternatief

Vaak organiseren we laagdrempelige en open gebedsvieringen, voor bijzondere mensen of bij bijzondere gelegenheden; vieringen die aansluiten bij geleefde levens en ervaarde gevoelens. Juist ook als die levens zwaar zijn of de gevoelens donker. ‘Jezus, wat een verhaal!’ bijvoorbeeld vertelt de passie van de Heer aan mensen die geen reguliere kerkgang hebben of behoeven, maar zich laten inspireren door de live gezongen popliederen en meditaties die Jezus’ lijden aan dat van ons in het hier en nu koppelen. We vieren de vooravond van Allerheiligen – All Hallows’ Eve – de kerk verlicht met het licht van duizend kaarsen. We bidden voor de overledenen, die ons zijn voorgegaan naar het huis van Onze Vader. En weer sluiten mensen aan, die op zondag eigenlijk altijd ergens anders zijn, maar die nu willen stilstaan bij wie zij liefhebben. We noemen God bij naam en stellen Hem present – in alle bescheidenheid overigens – zonder het per se zelf beter te weten.

Ik herinner me een jong koppel dat bij onze Wereldlichtjesdagviering arriveerde, duidelijk niet gewend een kerk te navigeren. We staken met elkaar kaarsjes aan voor overledenen kinderen – dichtbij of veraf, gisteren of vijftig jaar geleden – zo ook het zichtbaar geëmotioneerde koppel. Na de viering, bij de koffie – zoals ik al zei, we nemen onze bijnaam serieus – spraken we met hen: ze hadden zeer recentelijk hun kindje verloren en konden geen andere plaats vinden om te rouwen die avond dan onze kerk. “We geloven niet in God,” zeiden ze bij herhaling en bij wijze van verontschuldiging. “We hebben niets met de kerk,” zeiden ze met tranen in de ogen. “Geeft niets,” zeiden we. “Wij zijn er toch,” in het vaste vertrouwen dat God doorheen ons werken mag.

Bescheiden

Het succes van de Cathrien is vooral een bescheiden succes. We kijken al lang niet meer naar de aantallen. Soms zijn we met zijn zessen, als we op de maandagavonden in de Vastentijd de Vespers bidden. Soms zijn we met honderd, als we ‘Jezus, wat een verhaal!’ vieren. Vaak met enkele tientallen als we na de viering verkassen naar de pastorie om er met zijn allen te eten. Vrijwilligers te over, iedereen pakt aan zonder gevraagd te zijn. Er is altijd eten. Er is altijd koffie en thee. Er is altijd iemand om mee te praten of een spelletje mee te doen. De koster zorgt voor een open kerk en heeft altijd een praatje paraat. En in de Catharina Academie doceren theorie- en praktijkexperts aan geïnteresseerden – wel en niet gelovig overigens – over Bijbel, theologie, liturgie en geloof.

De Cathrien is een plek van hoop, hoe bescheiden ook. De Cathrien is geen model, elke gemeenschap is anders. De Cathrien staat wel op de drempel tussen kerk en wereld; zij nodigt haar geliefden uit die drempel vaak en met liefde over te steken, zodat de wereld in de kerk kan komen en de kerk in de wereld. De Cathrien is geen model dat kan worden uitgerold, het is een toevallige verzameling van vreemde mensen die elkaar gevonden hebben in liefde en steun voor God en elkaar. Die koffie drinken en soep delen. Die praten in de taal van Pinksteren: een beetje chaotisch, maar altijd gezellig. De Cathrien biedt hoop, dat het kan, dat het nog steeds kan en hoe mooi dat dan is.

Bron: Kringblad St.-Janscentrum