In het Palmpaasweekend nam kapelaan Geoffrey de Jong afscheid in twee vieringen. Zaterdag ging hij voor samen met pastoor Paul Janssen, pater Titus, pater Avin en pastoraal werker Johanneke Bosman in de Sint Cathrien. Het werd een feestelijke viering, waarin de beide betekenissen van 'passie', lijden en liefde, voelbaar waren. Na de zegening van de palmtakken buiten voor de kerk, liep de processie de hele kerk rond. Tijdens de door de Saint Catherine's Singers prachtig gezongen psalm 22 voelde je goed hoe de sfeer van opgetogenheid omsloeg in droefheid. Zo leefden we met Jezus mee. Kapelaan Geoffrey wist dit - zoals altijd - treffend te duiden, en ook hoe dit hem zelf raakte. Een groot aantal leden van de internationale gemeenschap was present. Mooi om te zien hoe zes van hen als misdienaar de viering begeleidden. Na afloop was er een gezellig samenzijn in de Pastorie, waarbij heerlijk gegeten werd. Tussendoor kwam frater Antonius van Erp, neef van frater Venantius Geoffrey nog toezingen. Dank ook aan alle vrijwilligers die dit samenzijn hebben voorbereid.

Zondag was kapelaan Geoffrey hoofdcelebrant in de gezinsviering in de Lambertuskerk. Pastoor Paul Janssen, pater Avin en pastoraal werker Johanneke Bosman waren ook weer present.  Het kinderkoor Eigen Wijs zong prachtig. Er waren veel kinderen die een Palmpaasstok hadden gemaakt. Kapelaan Geoffrey kreeg een speciale Palmpaasstok aangeboden, waaraan alle kinderen een bijdrage hadden gegeven. Na afloop hebben nog heel wat mensen Geoffrey de hand geschud. In het Parochiecentrum was het nog gezellig. Dank aan het Kinderwerk voor het voorbereiden van deze viering.

Pastoor Janssen sprak in beide vieringen een dankwoord uit voor kapelaan Geoffrey. Hieronder leest u de tekst:

Dank!

"Beste Geoffrey,

Graag wil ik een paar woorden zeggen bij jouw afscheid van de parochie Maria. Zo’n twee jaar geleden, met Pasen, kwam je met de ziel onder de arm binnenlopen in de pastorie. We zagen je al gauw opfleuren. En wat waren we blij met jou. Je heb hier een warme gemeenschap gevonden; je ontdekte dat teamwork echt mogelijk is als je elkaar wederzijds respecteert, dat je samen iets kunt opbouwen met de talenten van ieder. Er mag gelachen worden bij elke ontmoeting, zelfs in de vieringen. Liturgie moet gevierd worden, we hebben een ‘blijde boodschap’. Dat zeggen we zo vaak, maar chagrijn en jaloezie, eigengereidheid, egocentrisme, machtswellust, de dwang van regels slaan die boodschap o zo vaak dood. De heilige Geest mag en moet ruimte hebben om haar werk te doen, een frisse wind in een gewonde wereld. Kerk en geloof zijn relevant in deze tijd. Jij merkt het en ik merk het in de mooie, zinvolle gesprekken die we telkens weer en steeds meer hebben, ook met jonge mensen. Dat is zo kostbaar… en zo kwetsbaar…

Ik was ontzettend blij dat je de gelegenheid kreeg om, toen ik ziek werd, mijn pastorale taken over te nemen. Ik ben je daar ontzettend dankbaar voor.

In alle zwart-wit denken, in alle somberheid en doemdenken, in alle vastgeroeste gewoontes kan de kerk wel wat meer kleur gebruiken. Jij bracht kleur in de parochie: met jouw enthousiasme, jouw parate kennis, jouw trouw, jouw pastorale betrokkenheid, jouw frisse preken, jouw lach, jouw bak- en kookkunsten, jouw diepe geloof, jouw brede belangstelling.

Wat zullen we die missen, Geoffrey. We hadden er graag nog langer van willen genieten. Het mocht niet zo zijn. Maar we gunnen je jouw intrede in de abdij van Berne, een plek niet zo heel ver hier vandaan. Ik wens je een mooie toekomst toe in een hartelijke gemeenschap, die op haar manier probeert een open gastvrije kerk te zijn en waar jij ondanks het witte gewaad dat je gaat dragen, vast een kleurrijke mens blijft.

Dank je wel, Geoffrey!"

Paul Janssen