De hoop op een normaal leven

17 januari 2021

Voor deze editie van het e-zine vroegen we kapelaan Gideon naar zijn ervaringen met de lockdown en hoe de maatregelen door hem en de andere pastores ervaren worden.

Wat is er veranderd door corona?
Tijdens de eerste lockdown was er veel onbekend over corona. Daarom heb ik in de eerste periode veel thuisgewerkt en telefonisch contact onderhouden en rouwgesprekken online gevoerd. Door de tweede lockdown zijn er nog steeds minder sociale contacten. Ik ga nu wel op huisbezoek, omdat ik het belangrijk vind om bij de mensen thuis te zijn. Maar de bijeenkomsten en het koffie drinken na de mis zijn komen te vervallen. Dat is echt een gemis.

Hoe gaat de ziekenzalving nu?
Als mensen corona hebben, krijg ik over het algemeen beschermende kleding. Tijdens de eerste lockdown werd voor een ziekenzalving kleding van het ziekenhuis gebruikt. Daar konden ze me verzekeren dat ik daar door de beschermende kleding veiliger ben, dan in de supermarkt.
Echter, laatst was er iemand in afwachting van de uitslag en die de ziekenzalving wilde ontvangen. Op dat moment had ik geen medisch mondkapje ( en weet je dat andere mondkapjes geen bescherming bieden) maar voor mij was de ziekenzalving belangrijker. Daarna hoorde ik dat er positief getest was en moest ik 5 dagen in quarantaine van mijn huisarts. Binnenkort krijg ik van een arts medische mondkapjes zodat ik het zekere voor het onzekere kan nemen. De nabijheid voor mensen die ziek zijn of op sterven liggen is voor mij het belangrijkste.

Wat voor impact had de eerste golf op de parochie?

Bij de eerste golf hebben we de uitvaarten kunnen verdelen onder het pastorale team. Er waren niet heel veel meer begrafenissen of ziekenzalvingen in Rosmalen, maar ik weet van collega’s elders, zoals pastoor van Aken in St. Oedenrode, die wel veel begrafenissen hebben gehad.

Op dit moment mogen er 100 mensen in de kerk aanwezig zijn bij een uitvaart. In het begin mochten er maar 30 mensen komen. Gelukkig hebben we een livestream dat mensen het thuis ook kunnen volgen. Het moeilijkste vond ik dat de rouwgesprekken online moesten plaatsvinden. Op dat moment wil je gewoon bij de mensen zijn.

Tot slot…

Wat ik nu merk is dat verdriet en verbittering toenemen bij zowel de ouderen als de jongeren. Zeker nu dat de lockdown weer verlengd is. Veel mensen komen met hun verdriet naar mij toe en vragen zich af wanneer dit een keer stopt. Ook is er een grote teleurstelling geweest bij de vormelingen, omdat het sacrament van het vormsel wéér uitgesteld is.
De spanning wordt telkens meer merkbaar als ik met mensen in gesprek ben, met name voor degenen bij wie financieel het water aan de lippen staat.
Laten we bidden dat er op gegeven moment geen opstand uit onvrede ontstaat en we weer spoedig een normaal leven kunnen hebben met elkaar.

Kapelaan Gideon van Meeteren

Meer columns

Vertrouwen…daar komt het op aan!

Mijn peettante, tante Truus, zus van mijn moeder, verloor van […]

Geplaatst: 17 juni 2021

Tijd voor vreugde

“Ik verwacht dat er in september weer een lockdown komt”. […]

Geplaatst: 9 juni 2021

Sacramentsdag

Het hoogfeest van het Allerheiligst Sacrament, wordt op vele plaatsen […]

Geplaatst: 4 juni 2021

Een God in drie personen

De Sterktetijden liggen weer achter ons.  Wij zijn het liturgisch […]

Geplaatst: 1 juni 2021

De heilige Geest: onze beste vriend!

Een bisschop vertelde dat hij ergens het vormsel ging toedienen. […]

Geplaatst: 1 juni 2021

Meimaand Mariamaand

Voor gelovigen vieren we vanouds de meimaand als Mariamaand. Veel […]

Geplaatst: 18 mei 2021

Vol van liefde

Dagelijks zenden talloze radiostations over de hele wereld hun muziek […]

Geplaatst: 18 mei 2021